Як вызначаць “значнае акружэнне” на шляху рэалізацыі праекта.

Вызначэнне “значнага акружэння” – важны  этап работы па праэкце, таму што тут мы, працуючы ў групах, акрэслілі і праранжыравалі кола тых людзей, якія могуць спрыяць вырашэнню праблемы і нават вырашыць яе. 

Гэта могуць быць мясцовыя ўлады, СМІ, жыхары мікрараёна і г.д., - у залежнасці ад накірунку і масштабаў выбранай праблемы.  

Гэта было абавязкова, бо толькі сіламі падлеткаў немагчыма змяніць існуючае становіўча і дасягнць пастаўленых мэтаў.

Вольга (Магілёў)

Як ставіць мэту маладзёжнага сацыяльнага праекта.

На гэтым этапе нашай работы мы вызначылі, што такое мэта, як яе правільна сфармуляваць. 

Галоўнае ў вызначэнні мэты – гэта вынік, да якога мы будзем імкнуцца ў вырашэнні праблемы, прычым гэта важна зрабіць ужо на стадыі планавання.    

Вядучы трэнінга Ігар гаварыў настолькі моцна, што пад уздзеяннем гучных дэцыбелаў яго настойлівых рэкамендацый, мы назаўжды запомнім аб абавязковых выніках і тое, што мэту трэба ставіць так, каб вядома было “Хто?”, “ Што?” і   “Што атрымаецца ў выніку?”.  

Вольга (Магілёў)

Метады вывучэння праблемы, якую будзе вырашаць маладзёжны праект.

Итак, этот блок наверное был самым интересным за сегодняшний день. Как обычно мы одели «шляпу» и опять превратились в подростков. Нам было предложено разделиться на команды и выбрать тех людей с кем приятно и комфортно работать, вот только нашим мужчинам выбора не предоставили так как одним из условий было по одному представителю сильного пола в команде (а их только двое). 

Ну вот команды сформировались и далее перед нами «подростками» была поставлена задача выделить наиболее значимые проблемы которые нас волнуют в школе, микрорайоне, городе и проранжировать. Все прекрасно справились. Затем было предложено составить опросник с целью выявления значимости нашей проблемы, что тоже не составило большого труда, за исключением времени, его постоянно катастрофически не хватала. Началось самое интересное, за 5 мин нам нужно было применить теорию на практике: опросить как можно больше народу используя наш опросник. 

И тут началось: кто во всю пользовался телефоном, кто интернетом, а кто просто бегал по гостинице и опрашивал всех подряд, каждая команда избрала свою стратегию). Скажу только, что одной из команд за 5 мин удалось опросить 78 человек. Поле этого результаты были обработаны и мы еще раз убедились в значимости наших проблем.

Вызначэнне праблемы, якую будзе вырашаць маладзёжны сацыяльны праект.

Нашы трэнеры прапанавалі раскрыць сутнасць паняцця “праблема”. На занятку па вызначэнні сацыяльна значнай праблемы удзельнікі семінара збіралі матэрыялы па даследванню думак людзей, якіх тычыцца тая ці іншая праблема. 

Станоўчым было тое, што быў зроблены рэйтынг мноства праблем (варожыя групоўкі, аўтаратарызм настаўнікаў, негуманныя адносіны да бяздомных жывёлаў, машыны на “клумбах” і інш.). 

Для гэтага апыталі 78 чалавек шляхамі тэлефанавання, уласнага апытвання працаўнікоў і тых, хто пражывае ў гатэлі. 

На падставе вынікаў апытвання было высветлена, што значнымі праблемамі з’яўляецца зніжэнне культурнага ўзроўню школьнікаў (пэўная дэградацыя) – 45% , алкагалізм – 17% і магчымасць працаўладкавання 33%, іншыя праблемы вызначылі 4-5 % апытаных. 

Другую групу цікавіла адсутнасць пляцоўкі для катання на роліках і скейтбордах.  

Такім чынам, мы навучыліся правільнаму вызначэнню праблемы і групы прыступілі да правядзення міні-даследавання, каб потым канкрэтна вырашыць шляхі, якімі можна паўплываць на існуючае становішча і працаваць з групай у маладзёжным сацыяльным праекце.

Ніна (Віцебск)

Стварэнне каманды аднадумцаў.

Начали мы этот учебный день с того, что вжились в роль подростков, чтобы посмотреть на проблему глазами участников клубов ЮНЕСКО.

И тут мы начали действовать!

По сравнению с предыдущим днём это было более практическое занятие.

Рассчитались на 1-ый – 6-ой, тем самым разделились на группы по 3 человека. Это было необходимо для того, чтобы обозначить в этих группах правила. После чего все группы огласили списки, и в соответствии с ними создали общие правила (рекомендации). У нас вышло целых 16 пунктов!

На следующем этапе нам нужно было сказать свои положительные качества, которые могли бы пригодиться команде. И ,отталкиваясь от этого, участники предлагали свои кандидатуры на определённые роли в группе (например: капитан, скарбник, протоколист и т.д).

Тем самым мы научились организовывать себя, создавая список правил, обозначать свои сильные стороны и направлять их на пользу команде.

Полина (Минск)